News
Loading...

அன்பே அருமருந்து!

அன்பே அருமருந்து

சென்னை நுங்கம்பாக்கம் ரயில் நிலையத்தில் அரிவாளால் வெட்டிக் கொல்லப்பட்ட சுவாதியின் மரணம் உருவாக்கிய அதிர்வலைகளே அடங்கவில்லை. அதற்குள்... வீடு புகுந்து கொளுத்தப்பட்ட விழுப்புரம் மாணவி நவீனா, வகுப்பறைக்குள் கொலை செய்யப்பட்ட கரூர் மாணவி சோனாலி, தூத்துக்குடியில் தேவாலயத்துக்குள் வெட்டப்பட்ட ஆசிரியை பிரான்சினா, திருச்சி பேருந்து நிலையத்தில் கத்திக்குத்துப்பட்ட மோனிகா, புதுச்சேரியில் துடிதுடிக்கத் தாக்கப்பட்டிருக்கும் அன்னாள் தெரசா... என ஒவ்வொரு நாளும் நிகழும் கொடூரங்கள் நம் மனசாட்சியை உலுக்குகின்றன.

தேசியக் குற்ற ஆவணக் காப்பகம் வெளியிட்டிருக்கும் அறிக்கை, நாம் அன்றாடம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் காட்சிகளை உறுதிப்படுத்துகிறது. 2015-ம் ஆண்டு, தமிழ்நாட்டில் காதலின் பெயரால் 175 கொலைகள் நடந்திருக்கின்றன. இந்தியாவின் வேறு எந்த மாநிலத்தைவிடவும் தமிழ்நாட்டில்தான் இத்தகைய ஒருதலைக்காதல் கொலைகள் அதிகம். 

டெல்லியில் நிர்பயா கொலை நிகழ்வுக்குப் பிறகு குற்றவாளிகளைத் தப்பவிடாமல் தடுக்க மத்திய அரசு சட்டத்தைக் கடுமையாக்கியது. அந்தச் சமயத்தில் தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் ஜெயலலிதாவும் தன் பங்குக்கு அடுக்கடுக்காக அறிவிப்புகளை வெளியிட்டார். அதில், `பொதுக் கட்டடங்கள் அனைத்திலும் கண்காணிப்பு கேமராக்கள், பொதுமக்கள் அதிகமாக நடமாடும் இடங்களில் பெண்களுக்குத் தொல்லை கொடுக்கக்கூடியவர்களின் நடமாட்டம் குறித்து சீருடை அணியாத காவல் துறையினரின் கண்காணிப்பு, குற்றங்களில் ஈடுபடுவர்கள் மீது கடும் நடவடிக்கை, பாலியல் வன்முறை வழக்குகள் மற்றும் பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்கள் குறித்த வழக்குகள் ஆகியவற்றை விசாரிக்க ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் மகளிர் விரைவு நீதிமன்றங்கள் அமைக்கப்படும்' எனக் கூறியிருந்தார். மூன்றரை ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இவை எல்லாம் முறையாகவும் முழுமையாகவும் முழுமனதுடன் நிறைவேற்றப்பட்டிருந்தாலே, நிலைமை இந்த அளவுக்கு மோசமாகி இருக்காது.  

விழுப்புரம் மாணவி நவீனா மற்றும் கரூர் மாணவியான சோனாலி ஆகியோர், `இந்த நபரால் தனக்கு ஆபத்து இருக்கிறது!' என்பதை முன்கூட்டியே பெற்றோருக்கும் நண்பர்களுக்கும் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதையும் மீறி அவர்கள் தாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். தனக்கு தொல்லை கொடுக்கிறார் என ஒரு நபர் பற்றி புகார் கொடுத்தால், புகார் கொடுத்த மாணவியிடம்தான் கல்லூரி நிர்வாகிகளும் காவல் துறை அதிகாரிகளும் கேள்விகள் கேட்டு சங்கடப்படுத்துவார்கள் என்பதால், பல பெண்கள் புகார் கொடுப்பதே இல்லை. பெண்கள் கொடுக்கும் புகார்கள் மீது சரியான விசாரணை நடத்துவது மட்டும் இன்றி, புகார் கொடுக்கும் பெண்களைக் கனிவுடனும் கவனத்துடனும் கண்ணியத்துடனும் நடத்த வேண்டும். 

பெண் விடுதலையின் தொடக்கம் என்பது, பாதுகாப்பை உயர்த்துவதிலும் உறுதி செய்வதிலும் மட்டும் அல்ல; அவர்களுக்கு எதிரான குற்றங்கள் இல்லாத சூழலை உருவாக்குவதிலும் அடங்கி இருக்கிறது. நம் குழந்தைகளைப் பயிற்றுவிப்பதில் இருந்தே அது தொடங்குகிறது. பெண் என்பவள், அடையக்கூடிய சொத்து அல்ல... தன்னைப்போலவே ரத்தமும் சதையுமான ஒரு சக உயிர் என்ற புரிதலை உருவாக்க வேண்டும். ஆண்-பெண் இடையே அன்பும் நட்பும் பாராட்டுகிற வலிமையான உறவுகளுக்கான வேர் அங்குதான் இருக்கிறது. அதுதான் இந்தச் சமூக நோய்க்கான ஒரே மருந்து.

முகநூலில் எங்கள் செய்திகளை படிக்க க்ளிக் செய்யவும்


Loading...